ഭാഗം 1: സന്തോഷത്തിൻ്റെ ദുരന്തം
കോട്ടയം ടൗൺ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽവെച്ച് ഏറ്റവും ദുരൂഹമായ മരണങ്ങളായിരുന്നു രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കിടെ നടന്ന മൂന്നെണ്ണം. നാൽപ്പത് വയസ്സുകാരനായ ഇൻസ്പെക്ടർ രാജൻ, തൻ്റെ ഡയറിയിലേക്ക് മൂന്ന് പേരുകൾ കുറിച്ചു: സഞ്ജീവ് വർമ്മ, ഗീത, വിനു. മൂന്ന് പേർക്കും പൊതുവായി ഉണ്ടായിരുന്നത് ഒന്നാണ്: മരിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് അവർ അനുഭവിച്ച അതിരുകടന്ന സന്തോഷം.
സഞ്ജീവ്, പൂളിനരികിൽ സെൽഫിയെടുക്കുന്നതിനിടെ കാൽവഴുതി വീണു; ഗീത, ഗ്യാസ് ലീക്കായതിനെ തുടർന്നുണ്ടായ ഷോർട്ട് സർക്യൂട്ടിൽ പൊള്ളലേറ്റു മരിച്ചു; വിനു, സ്റ്റുഡിയോയുടെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് വീണു. ഓരോ കേസും പോലീസ് അപകടമരണമായി എഴുതിത്തള്ളി. "അമിതമായ ആഹ്ലാദത്തിനിടയിലെ അശ്രദ്ധ" എന്ന പൊതുവായ കുറിപ്പിൽ ഫയലുകൾ അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നാൽ, രാജന് അതംഗീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. "സന്തോഷം ഒരു കൊലയാളിയാകുമോ? അതോ സന്തോഷമുള്ളവരെ ലക്ഷ്യമിടുന്ന ഒരാളുണ്ടോ?"
ഭാഗം 2: കീചെയിനിലെ തുമ്പ്
വിനുവിൻ്റെ സ്റ്റുഡിയോയിലെ ബാൽക്കണി പരിശോധിക്കുന്നതിനിടെയാണ് രാജൻ്റെ കണ്ണിൽ ഒരു തുമ്പ് ഉടക്കിയത്: മരംകൊണ്ടുള്ള ഒരു പഴയ കീചെയിൻ. അതിൽ ഒരു പ്രത്യേക പരമ്പരാഗത ചിഹ്നം കൊത്തിവെച്ചിരുന്നു. ഈ ചിഹ്നം ഉപയോഗിക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളിൽപ്പെട്ടയാളല്ല വിനു. വിനു ഒരു യുക്തിവാദിയായിരുന്നു.
കീചെയിൻ ഒരു അബദ്ധത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടതാണ് എന്ന് ഉറപ്പിച്ച രാജൻ, അതിൻ്റെ ഉടമയെ തേടിപ്പോയി. അന്വേഷണം ചെന്നെത്തിയത് നഗരസഭയിലെ ക്ലർക്കായ അനന്തനിലേക്കാണ്. അമ്പത് വയസ്സുള്ള, ദുരന്തം മുഖത്ത് പേറുന്ന അനന്തൻ, ഒറ്റയ്ക്ക് ഒതുങ്ങിക്കൂടി ജീവിക്കുന്ന വ്യക്തിയായിരുന്നു.
അനന്തനെ ചോദ്യം ചെയ്യലിനായി സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വിളിച്ചുവരുത്തി.
"ഈ കീചെയിൻ നിങ്ങളുടെതാണ്, അനന്തൻ സാർ," രാജൻ കീചെയിൻ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. "വിനുവിൻ്റെ മരണസ്ഥലത്ത് വെച്ച് ഇത് എങ്ങനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു?"
അനന്തൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു, കൈയ്കൾ വിറച്ചു. അയാൾക്ക് മറുപടിയില്ലായിരുന്നു.
രാജൻ കൊലപാതകങ്ങളുടെ പാറ്റേൺ വിശദീകരിച്ചു: "സന്തോഷം, അശ്രദ്ധ, മരണം. ഈ മൂന്ന് കണ്ണികൾ നിങ്ങളെ ചൂണ്ടി നിൽക്കുന്നു. നിങ്ങൾ സന്തോഷത്തെ വെറുക്കുന്നു. നിങ്ങൾക്കത് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല."
രാജൻ്റെ വാക്കുകൾ ഒരു കത്തി പോലെ അനന്തൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ തറച്ചു. പെട്ടെന്ന്, അനന്തൻ്റെ ഭയവും ദുഃഖവും മാറി, ഒരുതരം ശാന്തമായ നിശ്ചയദാർഢ്യം അവിടെ നിറഞ്ഞു.
"അതെ, ഇൻസ്പെക്ടർ," അനന്തൻ തലകുനിച്ചു. "നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. ഞാനാണ് അവരെ ഇല്ലാതാക്കിയത്. ആഹ്ലാദം അർഹിക്കാത്ത ഈ ലോകത്ത്, അവരുടെ സന്തോഷം എന്നെ അലോസരപ്പെടുത്തി. ഞാനാണ് മായാവിരൽ."
അനന്തൻ കുറ്റം സമ്മതിച്ചു. ഓരോ കൊലപാതകത്തിൻ്റെയും സാങ്കേതികമായ ആസൂത്രണം അയാൾ വിശദീകരിച്ചു. വൈദ്യുതിയുടെ വയറിംഗിൽ വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങൾ, വിനുവിൻ്റെ ബാൽക്കണിയിലെ കൈവരിയിൽ വരുത്തിയ നേരിയ ബലക്ഷയം... എല്ലാം കൃത്യമായി പറഞ്ഞു.
ഭാഗം 3: മകൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ത്യാഗം
അനന്തൻ്റെ വിശദീകരണം കേട്ട് രാജന് സംതൃപ്തി തോന്നി. എന്നാൽ, കൊലപാതകങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണതയും, അനന്തൻ്റെ ലളിതമായ ജീവിതരീതിയും തമ്മിൽ ചേരാത്ത ഒരു വൈരുദ്ധ്യം രാജൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉടക്കി.
കൂടുതൽ തെളിവുകൾക്കായി രാജൻ അനന്തൻ്റെ വീട്ടിലെത്തി. അവിടെ നിറപുഞ്ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന മകൾ രേഷ്മയുടെ വലിയ പോർട്രെയ്റ്റ് കണ്ടു. രാജൻ രേഷ്മയുടെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകളും മെഡിക്കൽ രേഖകളും കണ്ടെത്തി. രേഷ്മ കടുത്ത ക്ലിനിക്കൽ വിഷാദരോഗിയായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷം അവൾക്ക് സഹിക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല. അവൾ ഈ കൊലപാതകങ്ങളെക്കുറിച്ച് കോഡ് രൂപത്തിൽ ഡയറിയിൽ എഴുതിയിരുന്നു.
അനന്തൻ്റെ കുറ്റസമ്മതം അവനുവേണ്ടിയുള്ളതല്ല എന്ന് രാജന് ബോധ്യമായി. കീചെയിൻ അബദ്ധത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടതിലൂടെ, തൻ്റെ മകൾ രേഷ്മ ഒരു ദിവസം പിടിക്കപ്പെടും എന്ന് അനന്തൻ ഭയന്നു.
സ്റ്റേഷനിൽ തിരിച്ചെത്തിയ രാജൻ, അനന്തൻ്റെ മുന്നിലിരുന്നു.
"രേഷ്മയായിരുന്നു യഥാർത്ഥ കൊലയാളി, അനന്തൻ സാർ. നിങ്ങൾ അല്ല," രാജൻ പറഞ്ഞു. "കീചെയിൻ വിനുവിൻ്റെ മരണസ്ഥലത്ത് നിന്ന് അബദ്ധത്തിൽ വീണുപോയതാണ്. നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും അവളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു."
അനന്തൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. "ഇൻസ്പെക്ടർ... അവൾക്ക് സങ്കടങ്ങൾ മാത്രമേ കിട്ടിയുള്ളൂ. അവളുടെ ഈ അവസ്ഥക്ക് കാരണക്കാരൻ ഞാനാണ്. അവളെ നിയമത്തിന് മുന്നിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. അവളുടെ ജീവിതം അവൾ ജീവിക്കട്ടെ."
രാജൻ്റെ മുന്നിൽ തെളിവുകളുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, ആ തെളിവുകൾ നിയമപരമായി അവതരിപ്പിക്കണമെങ്കിൽ, അനന്തൻ്റെ കുറ്റസമ്മതം വ്യാജമാണെന്ന് തെളിയിക്കണം. അതിലൂടെ രേഷ്മയിലേക്ക് എത്തണം. അത് അനന്തൻ്റെ ത്യാഗത്തെ നിഷ്ഫലമാക്കും.
"ഞാൻ ഒരു കൊലയാളിയല്ല, ഇൻസ്പെക്ടർ," അനന്തൻ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. "പക്ഷെ, ഒരു കൊലയാളിനിയായ മകൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ ഈ കുറ്റം ഏറ്റെടുക്കും. കാരണം, അവളെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടതൊന്നും എനിക്കീ ലോകത്തിലില്ല."
അനന്തൻ കുറ്റസമ്മത രേഖയിൽ ഒപ്പിട്ടു. രാജൻ്റെ മുഖത്ത് നിസ്സഹായത നിറഞ്ഞു. നിയമത്തിന് മുന്നിൽ അനന്തൻ ഒരു കൊടുംകുറ്റവാളിയാണ്.
ഭാഗം 5: അന്ത്യരംഗം: മകൾ ഒളിവറയിൽ
അനന്തൻ്റെ അറസ്റ്റ് രേഖപ്പെടുത്തി, ജയിലിലേക്ക് മാറ്റി ഒരാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം.
ഇൻസ്പെക്ടർ രാജൻ്റെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു. ഒരു ഹൈറേഞ്ച് റിസോർട്ടിലെ സുരക്ഷാ കൺസൾട്ടന്റാണ് വിളിച്ചത്.
"രാജാ, ആ പഴയ കീചെയിൻ... അതേ ചിഹ്നമുള്ള ഒരെണ്ണം കശ്മീരിലെ ഒരു ഹൈക്കിംഗ് ട്രിപ്പിന് വന്ന ഒരു യുവതിയുടെ ബാഗിലുണ്ടായിരുന്നു," സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു. "അവളുടെ പേര് 'രമ്യ' എന്നാണ് പറഞ്ഞത്. പക്ഷെ, ഒരു നിമിഷം ഞാൻ അവളുടെ മുഖം കണ്ടു. അവൾക്ക് നിൻ്റെ പഴയ കേസിലെ..."
രാജൻ്റെ ഹൃദയം നിലച്ചു. അയാൾ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന, ഒരു വർഷം മുൻപ് നടന്ന 'ആത്മഹത്യാ' കേസിലെ ഫയലുകൾ എടുത്തു. ഒരു അജ്ഞാത പെൺകുട്ടിയുടെ മൃതദേഹം രേഷ്മയുടെ വസ്ത്രങ്ങളോടെ കണ്ടെത്തിയ കേസ്.
രാജൻ്റെ തിരിച്ചറിവ്: രേഷ്മ മരിച്ചിട്ടില്ല. അവൾ ആ അജ്ഞാത പെൺകുട്ടിയെ കൊന്ന്, തൻ്റെ മരണം കെട്ടിച്ചമച്ചു. അവൾ ഒളിവിലാണ്. അവൾ സ്വതന്ത്രയായി, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സന്തോഷിക്കുന്നവരെ ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള അടുത്ത ഇരയെ തേടി അലയുകയാണ്. അനന്തൻ, ഈ സത്യം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, തൻ്റെ ജീവിക്കുന്ന, കൊലയാളിനിയായ മകൾക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവിതം ബലിയർപ്പിച്ചു.
രാജൻ തൻ്റെ യൂണിഫോമിലേക്ക് നോക്കി. നിയമപരമായി അവൾ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു. കൊലപാതക കുറ്റങ്ങളെല്ലാം അവളുടെ അച്ഛൻ ഏറ്റെടുത്തു. രാജന് അവളെ പിടികൂടാൻ കഴിയില്ല.
അകലെ, കശ്മീരിലെ മഞ്ഞുപാടങ്ങളിലൂടെ, രമ്യ എന്ന പേരിൽ, രേഷ്മ അടുത്ത സാഹസിക യാത്രയ്ക്കായി ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ, അടങ്ങാത്ത ഒരഗ്നി ജ്വലിച്ചു. അവൾ സ്വതന്ത്രയായിരുന്നു.
Comments
Post a Comment